Ég og kílóin mín

Þá er það þetta klassíska, að segja aðeins frá sjálfri sér.

Ég heiti sem sagt Lilja og er fædd árið 1970. Ég er hjúkrunarfræðingur, einstæð og á þrjú börn af fyrra sambandi. Við búum í Kópavogi og líkar það bara mjög vel.

Ég hef aldrei verið þessi granna týpa. Sem barn og unglingur var ég alltaf svolítið búttuð, kannski ekki feit, en svona smá “chubby”. Ég hef aldrei haft sléttan maga og mér fannst ég alltaf vera feit, þó ég væri það alveg örugglega ekki. Svona upplifir maður sig alltaf asnalegan.

En allavegana þá hef ég oft á lífsleiðinni reynt að fara í megrun… held að ég hafi reynt það í fyrsta skiptið þegar ég var 14 ára. Þá var ég 58 kg og fannst ég allt of þung. Smám saman bættust fleiri kíló á. 16 ára var ég um 63 kg, 20 ára voru þau 74 og um 25 ára aldurinn var ég komin í ca 80. Þá var ég nýbúin að eiga og í stað þess að léttast á brjóstagjöfinni þyngdist ég og fór ég í fyrsta skipti upp í ca 90 kg. En með ágætu mataræði og líkamsrækt tókst mér að koma mér aftur í 80 kg. Það var þyngd sem líkaminn minn virtist svolítið stoppa í og þar hékk ég lengi vel.

Þegar ég varð ólétt af öðru barninu mínu þyngdist ég rosalega á meðgöngunni. Bætti á mig næstum 30 kg og þau fóru bara ekkert eftir fæðinguna. Var um 104 kg strax eftir fæðingu. Þarna var komið árið 2000 og ég 30 ára. Á brjóstagjöfinni bættust enn fleiri kíló við og ég fór upp í ca 110 kg.

Ekki tókst mér að koma mér í “mína” þyngd aftur þrátt fyrir átaksnámskeið og annað. Samt sem áður þyngdist ég ekki á þriðju meðgöngunni minni, en enn og aftur bætti ég á mig á brjóstagjöfinni og í árslok 2003 var ég komin í 117 kg og gjörsamlega komin með ógeð á sjálfri mér. Það var ákveðinn vendipunktur og ég ákvað að ég yrði að gera eitthvað drastískt í mínum málum.

Það varð til þess að ég fór á s.k. kolvetnasnautt fæði, sem virkaði svo rosalega vel á mig að ég missti 20 kg á þremur mánuðum. Þetta var eitthvað sem hentaði mér á þessum tímapunkti. Smám saman fór ég síðan að bæta inn kolvetnum, valdi góð kovletni og góða fitu, pældi mikið í hollu mataræði og fór að hreyfa mig líka.

Á næstu 2 árum tókst mér að losa mig við um 30 kg til viðbótar og um vorið 2005 komst ég niður í 68 kg og var rosalega fit og flott og ánægð með mig.

Því miður asnaðist ég til að missa tökin á þessu. 2005 var reyndar erfitt ár með skilnaði og stórum flutningum og miklum breytingum. Haustið 2005 kynntist ég nýjum manni, sem ég bjó með þar til fyrir stuttu, en því miður kom ég mér ekki í sama góða gírinn aftur og var komin í rúm 80 kg í árslok 2005. Áfram héldu kílóin að bætast á og ári seinna var ég komin í ca 96 kg. Samt var ég alltaf í ræktinni af og til, en tókst bara ekki að halda mig við hollt mataræði.

Í desember 2006 fór ég til einkaþjálfara í mánuð og losaði mig við 6 kg á einum mánuði. En aftur fór ég í sama farið og bætti þessu bara á mig aftur. Þarna stoppaði þó þyngdin og ég var alltaf að jójóast í ca 91-96 kg. Alltaf að byrja í átaki og alltaf klúðraði ég því.

Í sumarfríinu núna 2007 bætti ég enn á mig og þegar ég kom heim í ágústlok var ég komin í næstum 105 kg. Þá fékk ég alveg nóg… aftur… og þar sem til stóð brúðkaup hjá mér og þáverandi unnusta 2008, ákvað ég að ég yrði að taka mig vel á. Mig langaði bara alls ekki að vera feit brúður og mig langaði ekki einu sinni að vera búttuð brúður. Mig langaði að vera grönn brúður og að allir taki andköf þegar þeir sjá mig í brúðarkjólnum, og þá EKKI yfir því hvað ég sé feit

Loksins virtist ég finna gamla gírinn aftur og er komin vel af stað í átakinu. Ég skipti markmiðinu í tvennt, en þð fyrra var að ná 85 kg fyrir jólin 2007, og það seinna var að komast í 70 kg fyrir maí 2008. Brúðkaupið. Fyrra markmiðið tókst, en um páskana fékk ég þær slæmu fréttir að góð vinkona mín hefði dáið og ég bara náði mér einhvernvegin ekki á strik aftur með átakið eftir það og fór að þyngjast aftur. Um haustið 2008 var ég komin aðeins af stað aftur, en erfiðleikar í sambúðinni og aðrar áhyggjur urðu mér afsökun til að halda ekki áfram að vera nógu dugleg.

Nú er ég skilin aftur, orðin þyngri en nokkru sinni fyrr (miðað við síðustu 3 ár) og ekki seinna vænna en að fara að koma sér af stað aftur. Nýja árið ætti að vera gott upphaf á nýju lífi, ekki satt?