Helv…. piparkökuhús.

Já, krakkarnir fengu að brjóta það og éta og það er náttúrulega svo stórt að það klárast ekkert á no time. Þannig að það liggur hér og ég er alltaf að asnast til að narta í bita og bita af því. Staðfestan er ekki alveg komin í sama horf og hún var, en það kemur Er enn svolítið úr rútínu með mataræðið, en eins og ég segi, þetta er allt að koma. Þessi fyrsta vika verður meira svona aðlögunarvika en að ég léttist einhvern helling býst ég við. Og svo er það iPodinn og ræktin